
ضرورت حفظ دیپلماسی و دوری از بستن مسیر مذاکره در تحلیلهای راهبردی
حفظ همزمان توان دفاعی و مسیر دیپلماسی، کلید کاهش ریسکهای راهبردی و مهار فشارهای اقتصادی است.
برنامه جامع اقدام مشترک (برجام)، توافقی بینالمللی میان ایران و قدرتهای جهانی برای محدودسازی فعالیتهای هستهای در ازای لغو تحریمهای مالی و تجاری است. این توافق از طریق تسهیل صادرات نفت و برقراری پیوندهای بانکی بینالمللی، تأثیری مستقیم بر درآمدهای ارزی و ثبات کلان اقتصاد ایران دارد. به همین دلیل، هرگونه تحول در وضعیت این توافق به عنوان محرک اصلی انتظارات تورمی، موجب نوسان در بازارهای ارز، طلا و سرمایه میشود.
نوشتهشده: خرداد ۱۴۰۵

حفظ همزمان توان دفاعی و مسیر دیپلماسی، کلید کاهش ریسکهای راهبردی و مهار فشارهای اقتصادی است.

چین با وتوی قطعنامه ضدایرانی در شورای امنیت، تلاشها برای بازگشت تحریمها را فاقد مبنای حقوقی دانست.

پزشکیان در مصاحبه با سیبیاس بر دیپلماسی مشروط و لزوم اجرای تعهدات طرف مقابل تأکید کرد.

پزشکیان بر آمادگی ایران برای اجرای انپیتی تاکید کرد و گفت با تحریم تسلیم نمیشویم.

ایران فعالسازی مکانیسم ماشه توسط اروپا را به دلیل انقضای قطعنامه ۲۲۳۱ و عدم پایبندی طرف مقابل، غیرقانونی خواند.

پیوستن احتمالی اروپا به کارزار تحریمی آمریکا، فشار بر شریانهای مالی ایران را در بستری از تنشهای دیپلماتیک تشدید میکند.

حداقل دستمزد دلاری ایران با سقوط به زیر ۹۰ دلار، به پایینترین سطوح خود در دهههای اخیر رسیده است.

تحریمها با ترکیب ضعفهای نهادی، اقتصاد ایران را از مسیر توسعه خارج و به سمت فرسایش ساختاری سوق دادهاند.

تحلیل وضعیت معیشتی ایران، بازار مسکن آمریکا، چالشهای صادرات نفت و آینده اقتصادی سوریه.

تورم ایران به دلیل چرخه باطل تحریم و وابستگی تولید به واردات، بدون رفع تحریمها مهار نمیشود.

دیپلماتهای ایرانی در گذشته تصور میکردند روسیه و چین قطعنامههای تحریمی را وتو میکنند، اما در محاسبات خود دچار خطا شدند.

تحلیل کارشناسی از سناریوهای تنش ایران و آمریکا؛ از مسابقه تابآوری تا احتمال درگیریهای پرشدت.

جنگ با ایران ذخایر نظامی آمریکا را تحلیل برده و سیاستهای ترامپ در دستیابی به توافق با شکست مواجه شده است.

گشایش خارجی بدون اصلاحات ساختاری، تنها چرخهی بیثباتی و تورم را در اقتصاد ایران تکرار میکند.

تحلیل رسانههای جهانی نشان میدهد سیاست فشار حداکثری شکست خورده و خروج از بنبست نیازمند توافقهای دقیق و ملموس است.

ترامپ با تکرار ادعاهای ضدایرانی، خروج از برجام را عامل امنیت اسرائیل و جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هستهای دانست.

تحریمهای طولانیمدت با تضعیف بازدارندگی و مسدود کردن دیپلماسی، ممکن است ناخواسته احتمال درگیری نظامی را افزایش دهند.

معاون وزارت خارجه معتقد است تنها راه جلوگیری از خروج دوباره آمریکا از توافق، ایجاد سود اقتصادی برای شرکتهای آمریکایی در بازار ایران است.

معاون وزارت خارجه: برای پایداری توافق، باید منافع اقتصادی آمریکا هم درگیر شود تا انگیزه خروج از بین برود.

حدادعادل با دفاع از تیم مذاکرهکننده، استراتژی رهبری را تقویت موضع ایران در چانهزنی و حفظ انسجام ملی توصیف کرد.

جنگ به بنبست رسید؛ اکنون دیپلماسی تنها راه است، اما توافق نیمبند (مانند برجام) اقتصاد ایران را از بلاتکلیفی خارج نمیکند.

اوباما تفاهم جدید ترامپ با ایران را اعتراف به شکست سیاستهای جنگطلبانه و بازگشتی پرهزینه به نقطه آغاز دانست.

ونس مدعی شد توافق جدید با ایران برخلاف برجام، بدون پرداخت پول آمریکا و با توقف کامل غنیسازی است.

هریس با انتقاد از هزینههای اقتصادی جنگ، بر ضرورت بازگشت به برجام و پرهیز از درگیری نظامی با ایران تأکید کرد.