
تغییر پارادایم در صنعت فولاد: چرا ظرفیت اسمی دیگر کافی نیست؟
صنعت فولاد ایران برای بقا باید از «ظرفیتسازی کمی» به سمت «تابآوری زنجیره تأمین» و «انطباق با استانداردهای جهانی» تغییر مسیر دهد.
مهرداد اکبریان از فعالان شناختهشده حوزه معدن و رئیس هیئتمدیره انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان سنگآهن ایران است. او به عنوان نماینده بخش خصوصی در اتاق بازرگانی، نقش مؤثری در تحلیل چالشهای زنجیره فولاد و رایزنی برای اصلاح سیاستهای استخراجی و صادراتی این صنعت ایفا میکند.
نوشتهشده: خرداد ۱۴۰۵

صنعت فولاد ایران برای بقا باید از «ظرفیتسازی کمی» به سمت «تابآوری زنجیره تأمین» و «انطباق با استانداردهای جهانی» تغییر مسیر دهد.

کمبود مواد ناریه به عنوان نهاده حیاتی استخراج، فعالیت معادن و زنجیره صنایع وابسته را با توقف مواجه کرده است.

ناترازی انرژی و نبود برنامهریزی، بخش معدن ایران را با بحران تولید، کاهش صادرات و خطر تعطیلی مواجه کرده است.

ایران به جای مهرهای کلیدی در زنجیره تولید جهانی، فروشنده کالاهای جایگزینپذیری است که حذفشان به کسی جز خودش آسیب نمیزند.

توسعه کمی معادن ایران با افت شدید کیفیت و نوآوری همراه شده که رقابتپذیری و بهرهبرداری از ذخایر آینده را تهدید میکند.

رشد اشتغال در معادن ایران به دلیل خروج متخصصان و فرسودگی تجهیزات، به جای تولید ثروت، منجر به افت بهرهوری شده است.