بحران اشتغال در ایران؛ فراتر از شوک‌های موقت و ریشه‌های عمیق ساختاری
بحران کار در ایران ریشه در فرسایش نهادهای حمایتی و «توزیع عمودی بحران» به سمت طبقات ضعیف دارد، نه فقط جنگ.
نکات کلیدی
- ۱موج فعلی تعدیل نیرو و بیکاری در ایران، بیش از آنکه محصول شوک‌های مقطعی مانند جنگ باشد، نشانه شکافی تاریخی در سازوکارهای تولید است.
- ۲مفهوم «اقتصاد زندگی» فراتر از معیشت روزمره، شامل نهادهایی مثل آموزش و سلامت است که تداوم حیات اجتماعی را ممکن می‌کنند.
- ۳رها کردن ظرفیت‌های اجتماعی در منطق بازار، منجر به تضعیف امنیت شغلی و فرسایش مشارکت شهروندان شده است.
- ۴ضعف نهادهای میانجی مانند اتحادیه‌ها باعث شده هزینه‌های بحران مستقیماً به دوش ضعیف‌ترین لایه‌های جامعه منتقل شود.
- ۵نظرسنجی‌ها نشان‌دهنده بدبینی ۶۶ درصدی مردم به آینده اقتصادی است که از فرسایش انسجام اجتماعی حکایت دارد.
عددهای این خبر
| درصد پاسخگویانی که در پیمایش سال ۱۴۰۲ آینده اقتصادی را بدتر پیش‌بینی کرده‌اند | ۶۶٪ |
چرا این خبر مهم است؟
ناامنی شغلی تنها یک مشکل مالی نیست؛ بلکه باعث از بین رفتن امید به آینده، تضعیف پیوندهای اجتماعی و ناتوانی جامعه در بازتولید خود می‌شود.
نهادها و اشخاص
ایسپا· انجام پیمایش ملی درباره نگرش اقتصادی مردموالتر بنیامین· فیلسوف مورد استناد برای تبیین وضعیت اضطراری