استراتژی صلح‌سازی: چگونه ایران می‌تواند از همکاری‌های اقتصادی برای کاهش ریسک جنگ استفاده کند؟
ایران باید به جای انتظار برای صلح جامع، با پروژه‌های کوچک انرژی و همکاری‌های فنی، صلح را تدریجاً تولید کند.
نکات کلیدی
- ۱ایران باید نگاه استراتژیک خود را از انتظار منفعلانه برای صلح جامع به سمت «صلح‌سازی» فعال تغییر دهد.
- ۲همکاری‌های کارکردی در حوزه‌های فنی و انرژی می‌تواند بدون نیاز به حل اختلافات سیاسی، وابستگی متقابل ایجاد کند.
- ۳انرژی و زیرساخت‌های مرتبط با آن، بهترین ابزار برای تبدیل شدن به زیرساخت صلح و کاهش ریسک‌های ژئوپلیتیک هستند.
- ۴دیپلماسی ایران باید از حالت بیانیه‌ای به سمت دیپلماسی پروژه‌محور با نتایج ملموس اقتصادی حرکت کند.
- ۵هدف این استراتژی، کاهش تدریجی احتمال درگیری و افزایش هزینه بازگشت به جنگ از طریق انباشت منافع مشترک است.
عددهای این خبر
| اشاره به طول جنگ اخیر در منطقه | ۴۰ روزه | |
| مهلت توافق اسلام‌آباد | ۶۰ روزه |
چرا این خبر مهم است؟
این رویکرد به اقتصاد ایران کمک می‌کند تا از وضعیت «انتظار برای سیاست» خارج شده و با ایجاد وابستگی‌های متقابل، ریسک‌های امنیتی را کاهش دهد.
نهادها و اشخاص
محمدعلی اسلامی ندوشن· نویسنده و اندیشمندروزنامه دنیای اقتصاد· ناشر