
صندوقهای سهامیچالشهای اجرای استاندارد حسابداری شماره ۱۵ برای شرکتهای بورسی
اجرای استاندارد حسابداری شماره ۱۵ اگرچه شفافیت را افزایش میدهد، اما با جهش غیرنقدی سود و ابهامات مالیاتی همراه است.
ارزش دفتری در واقع همان عددی است که حسابدارها در دفاتر شرکت برای اموال و داراییها ثبت کردهاند. وقتی شرکتی یک دستگاه یا ساختمان میخرد، قیمت خرید آن را منهای استهلاک سالانه در ترازنامه میآورد. این عدد لزوماً ربطی به ارزش امروز آن مال در بازار ندارد و صرفاً نشاندهنده سوابق تاریخی خرید و هزینههای انجامشده برای آن دارایی از نگاه حسابداری است.
در اقتصاد ایران که با تورم مزمن روبهروست، ارزش دفتری معمولاً بسیار کمتر از ارزش واقعی است. مثلاً شرکتی را در بورس تهران تصور کنید که ۳۰ سال پیش زمینی را برای کارخانه خریده؛ ارزش دفتری این زمین در ترازنامه هنوز با همان قیمت ناچیز دهه هفتاد ثبت شده است. وقتی شرکت تصمیم میگیرد تجدید ارزیابی دارایی انجام دهد، این فاصله پر میشود و ارزش واقعی داراییها در ترازنامه بروز مییابد. برای شما به عنوان سرمایهگذار، درک تفاوت ارزش دفتری و ارزش بازار کلید شناسایی شرکتهایی است که داراییهای پنهان و ارزشمند دارند.
ارزش دفتری به عنوان مبنای ثبت داراییها در ترازنامه، این روزها به دلیل چالشهای ناشی از اجرای استانداردهای جدید حسابداری در کانون توجه قرار گرفته است. تغییر در ضوابط مربوط به سرمایهگذاریها، شرکتهای بورسی را با پرسشهای تازهای درباره نحوه نمایش دقیق ارزش داراییهایشان در صورتهای مالی مواجه کرده که مستقیماً بر تصویرِ دفتریِ ثروت آنها اثر میگذارد.
بر پایهٔ این خبرها

اجرای استاندارد حسابداری شماره ۱۵ اگرچه شفافیت را افزایش میدهد، اما با جهش غیرنقدی سود و ابهامات مالیاتی همراه است.