ازکارافتادگی

ازکارافتادگی در واقع بازنشستگیِ پیش از موعد به دلیل ناتوانی جسمی یا روانی است. در ایران، تشخیص این وضعیت بر عهده کمیسیون‌های پزشکی است که با بررسی مدارک، میزان کاهش توانایی فرد را تعیین می‌کنند. اگر این ناتوانی به حدی باشد که فرد دیگر نتواند در شغل قبلی یا کار دیگری درآمد کسب کند (معمولاً بالای ۶۶ درصد ناتوانی)، بیمه موظف است برای جبران خلاء مالی، به او مستمری ماهانه پرداخت کند.

این موضوع برای هر حقوق‌بگیر ایرانی حیاتی است؛ چرا که در صورت وقوع حادثه، مستمری ازکارافتادگی تنها منبعی است که از سقوط مالی خانواده جلوگیری می‌کند. برای مثال، اگر یک سرپرست خانواده در اثر بیماری مزمن یا تصادف دیگر قادر به حضور در محل کار نباشد، داشتن سابقه بیمه معتبر باعث می‌شود تا پایان عمر حقوقی متناسب با سنوات خود دریافت کند. این سازوکار، ریسکِ بزرگِ از دست دادن توانِ کار را در اقتصادِ متلاطمِ امروز پوشش می‌دهد و مانع از نابودی کامل دارایی‌های فرد می‌شود.