
بازار ۱۰۵ هزار میلیاردی فیلترشکنها؛ هزینه پنهان محدودیتهای اینترنتی
بازار فیلترشکنها با گردش مالی ۱۰۵ همتی، به هزینهای تحمیلی و سنگین بر سبد خانوار و کسبوکارها تبدیل شده است.
تجارت اجتماعی سادهترین شکلِ کاسبی در دنیای دیجیتالِ امروز است؛ یعنی وقتی شما بهجای جستوجو در سایتهای بزرگ، محصول موردنظرتان را در صفحه اینستاگرام یا کانال تلگرام یک فروشنده پیدا میکنید و همانجا با پیام دادن، سفارش میدهید. در واقع، شبکههای اجتماعی که روزی فقط برای سرگرمی بودند، حالا به بازارهای بزرگی تبدیل شدهاند که در آنها رابطهی انسانی و اعتماد حرف اول را میزند. در اقتصاد ایران که هزینهی سنگینِ اجارهی مغازه یا حتی طراحی سایت بالاست، تجارت اجتماعی راه نجاتِ کسبوکارهای کوچک و خانگی شده است. مثلاً یک تولیدکنندهی کیف در مشهد بدون نیاز به واسطه، محصولش را از طریق دایرکت به مشتری در تهران میفروشد. برای خریدار ایرانی، این روش با وجود ریسکهایی مثل پرداختِ کارت به کارت و نبودِ نماد اعتماد، به دلیل امکان چانه زدن، مشاهدهی نظرات واقعی بقیه در کامنتها و دسترسی به کالاهای ارزانتر، به بخش جداییناپذیر از معیشت و هزینهکرد روزمره تبدیل شده است.
با وجود محدودیتهای اینترنتی، تجارت اجتماعی در ایران به بازاری ۸۰ هزار میلیاردی تبدیل شده که فراتر از خریدوفروش ساده، معیشت هزاران کسبوکار خرد را به شبکههای اجتماعی گره زده است. تحلیلهای اخیر نشان میدهد که اعتماد کاربران به خرید مستقیم از ویترینهای اینستاگرامی، حتی از پلتفرمهای رسمی فروشگاهی پیشی گرفته و این مدل اقتصادی را به بازیگر اصلی بازار دیجیتال ایران تبدیل کرده است.

بازار فیلترشکنها با گردش مالی ۱۰۵ همتی، به هزینهای تحمیلی و سنگین بر سبد خانوار و کسبوکارها تبدیل شده است.

تجارت اجتماعی در ایران با ۱۳۰ هزار فروشگاه فعال، به بازاری جدی و غیررسمی تبدیل شده است.

بازار ۸۸ همتی اینستاگرام نشان میدهد محدودیتهای رسمی، تجارت را به سمت شبکههای اجتماعی و بازارهای غیررسمی سوق داده است.

تجارت اجتماعی در ایران با ارزش ۸۹ همت، به اندازه پلتفرمهای رسمی رشد کرده و سهم آنلاین خردهفروشی ۴.۸ درصد است.

فیلترینگ اینستاگرام با نابودی ۴۰۰ هزار کسبوکار، شکافی ۳۰ همتی در اقتصاد تجارت اجتماعی ایران ایجاد کرده است.

استارتاپهای جدید با تمرکز بر حریم خصوصی و علایق خاص، انحصار غولهای فناوری بر زندگی دیجیتال نسل جوان را به چالش میکشند.