
تغییر رویکرد اروپا و آغاز مذاکرات با طالبان برای اخراج پناهجویان
اروپا برای اخراج پناهجویان افغانستانی، مذاکرات پنهانی و رسمی با طالبان را کلید زد.
تحریمها ابزارهایی هستند که کشورهای دیگر برای محدود کردن فعالیتهای اقتصادی یک کشور به کار میگیرند. در مورد ایران، این تحریمها عمدتاً بر سیستم بانکی و صادرات نفت متمرکز شدهاند. وقتی بانکی تحریم میشود، یعنی تاجر ایرانی نمیتواند به راحتی پول کالا را حواله کند و وقتی نفت تحریم میشود، منبع اصلی درآمد ارزی دولت کم میشود. این یعنی ورود دلار به کشور دشوار شده و تعادل بازار ارز به هم میخورد. اثر مستقیم تحریم بر زندگی ما، خودش را در گرانی کالاها نشان میدهد. وقتی واردکننده مجبور است برای دور زدن محدودیتها، مسیرهای طولانیتر و واسطههای بیشتری پیدا کند، هزینه نهایی کالا بالا میرود. برای مثال، وقتی قطعات خودرو یا مواد اولیه کارخانهها به دلیل تحریم نایاب میشود، قیمت محصول نهایی در بازار جهش میکند. در واقع تحریم مثل یک هزینه اضافی و ناخواسته است که بر تمام خریدهای روزمره مردم، از موبایل گرفته تا مواد غذایی، سنگینی میکند.
با نزدیک شدن به موعد انقضای قطعنامه ۲۲۳۱، زمزمههای فعالسازی «مکانیسم ماشه» و بازگشت تحریمهای سازمان ملل، بار دیگر سایه نااطمینانی را بر اقتصاد ایران سنگین کرده است. بحثهای داغ پیرامون خروج از NPT و تنشهای دریایی، در واقع واکنشهایی به بنبستهای دیپلماتیکی هستند که مستقیماً با معیشت مردم، نرخ ارز و هزینه صادرات گره خوردهاند.

اروپا برای اخراج پناهجویان افغانستانی، مذاکرات پنهانی و رسمی با طالبان را کلید زد.

آمریکا پیشنهاد ایران برای بازگشایی تنگه هرمز را به دلیل مطالبه لغو تحریمها و آزادی منابع مسدودشده رد کرد.

انگلیس مدعی است با فعالسازی مکانیسم ماشه، ۶ قطعنامه تحریمی سازمان ملل علیه ایران دوباره لازمالاجرا شدهاند.

ایران با ذخیره تخمینی ۳۰۰ تن طلا در رتبه ۱۹ جهان قرار گرفت؛ سیاستی راهبردی برای تقویت پشتوانه ارزی در شرایط تحریم.