
بیمه و صندوق بازنشستگی به جز تامین اجتماعیدرسهای ژئوپلیتیک برای تابآوری صنعت بیمه ایران
ریسکهای ژئوپلیتیک نیازمند بازنگری ساختاری در مدیریت ریسک و تابآوری صنعت بیمه ایران است.
این اصطلاح در دنیای حسابداری یعنی وقتی به صورتهای مالی یک شرکت نگاه میکنیم، فرض اصلی بر این است که آن کسبوکار قرار نیست به این زودیها کرکره را پایین بکشد یا داراییهایش را برای تسویه بدهی حراج کند. در واقع، تمام اعداد و ارقامی که در گزارشهای بورس میبینید، بر این اساس نوشته شدهاند که این کارخانه یا شرکت سال آینده هم سرپا است و به تولید و فروش ادامه میدهد.
اهمیت این موضوع برای مردم زمانی روشن میشود که بخواهند سهام بخرند یا با شرکتی قرارداد ببندند. اگر حسابرس در گزارش خود بنویسد که تداوم فعالیت شرکت با ابهام روبهروست، زنگ خطر برای پول شما به صدا درآمده است. مثلاً در ایران وقتی شرکتی مشمول ماده ۱۴۱ قانون تجارت میشود و زیانش از نصف سرمایهاش بیشتر میشود، تداوم کسبوکارش زیر سؤال میرود؛ این یعنی ممکن است نماد معاملاتیاش در بورس بسته شود یا داراییهایش به قیمت ناچیز فروخته شود و سرمایه سهامداران خرد از بین برود.
با افزایش تهدیدهای سایبری و وابستگی معیشت مردم به درگاههای آنلاین، «تداوم کسبوکار» دیگر یک اصطلاحِ خشکِ حسابداری نیست. تمرکز اخیر صنعت بیمه و شبکه بانکی بر تابآوری نشان میدهد که در اقتصاد دیجیتال ایران، حفظ پایداری خدمات در برابر اختلالات، تنها راه بقای بنگاهها و جلوگیری از قفل شدنِ چرخ زندگی روزمره و دسترسی مردم به داراییهایشان است.

ریسکهای ژئوپلیتیک نیازمند بازنگری ساختاری در مدیریت ریسک و تابآوری صنعت بیمه ایران است.

صنعت بیمه ایران با هدف مقابله با تهدیدهای سایبری، تابآوری دیجیتال را به اولویت اصلی خود تبدیل کرده است.

تداوم خدمترسانی و تابآوری زیرساختهای پرداخت، اولویت اصلی صنعت در مواجهه با بحرانهای احتمالی است.