تسهیلات قرض‌الحسنه

تسهیلات قرض‌الحسنه در واقع ارزان‌ترین نوع پولی است که یک فرد می‌تواند از شبکه بانکی ایران دریافت کند. در این سازوکار، بانک‌ها اجازه ندارند سودی روی مبلغ وام بکشند و فقط مبلغی جزئی به عنوان کارمزد برای پوشش هزینه‌های اداری دریافت می‌کنند. منابع این وام‌ها از حساب‌های پس‌انداز مردم تأمین می‌شود؛ یعنی کسانی که پول خود را بدون انتظار دریافت سود و با نیت خیر یا شرکت در قرعه‌کشی در اختیار بانک قرار داده‌اند.

در اقتصاد تورمی ایران، دریافت این تسهیلات به دلیل نرخ بهره تقریباً صفر، یک امتیاز بزرگ محسوب می‌شود؛ چرا که با گذشت زمان و کاهش ارزش پول، بازپرداخت اقساط آن برای وام‌گیرنده بسیار آسان‌تر از وام‌های معمولی می‌شود. مثال بارز آن وام‌های ازدواج، فرزندآوری یا اشتغال‌زایی است که دولت برای حمایت از معیشت مردم بر عهده بانک‌ها می‌گذارد. به همین دلیل، تقاضا برای این وام‌ها همیشه بسیار بیشتر از موجودی بانک‌هاست و معمولاً با صف‌های طولانی و نظارت دقیق بر مصرف همراه است.