تفاهم‌نامه

تفاهم‌نامه یا همان یادداشت تفاهم، در واقع یک پیش‌نویس برای همکاری‌های بزرگ است. وقتی دو شرکت یا دولت می‌خواهند با هم کار کنند اما هنوز روی جزئیات ریز، قیمت‌ها و جریمه‌ها به توافق نهایی نرسیده‌اند، تفاهم‌نامه امضا می‌کنند. این سند نشان می‌دهد که طرفین در کلیات هم‌مسیر هستند و قصد دارند در آینده قراردادی رسمی ببندند. در فضای اقتصادی، تفاهم‌نامه مثل یک قول و قرار اولیه است که هنوز به مرحله امضای محکم و قانونی نرسیده است.

در اقتصاد ایران، اخبار تفاهم‌نامه‌ها مثلاً در حوزه‌های نفتی یا خودرویی معمولاً باعث نوسان در بازارها می‌شود چون معامله‌گران آن را نشانه‌ای از ورود سرمایه یا تکنولوژی جدید می‌بینند. اما برای مردم عادی و سهامداران بورس، مهم است که بدانند تفاهم‌نامه به معنای پولِ نقد یا اجرای حتمی پروژه نیست. بسیاری از تفاهم‌نامه‌ها ممکن است هرگز به قرارداد تبدیل نشوند؛ بنابراین نباید فقط با شنیدن خبر امضای یک تفاهم‌نامه، تصمیمات مالی بزرگ و پرریسک گرفت.