
انبوهسازی، املاک و مستغلاتصندوقهای املاکچرا صنعتیسازی مسکن به کاهش هزینه ساخت نینجامیده است؟
صنعتیسازی مسکن در ایران به دلیل ضعف هماهنگی نهادی و سیاستگذاری نتوانسته هزینه ساخت را کاهش دهد.
تولید مسکن در ایران صرفاً به معنای چیدن آجر روی آجر نیست؛ بلکه زنجیرهای پیچیده از تأمین زمین، دریافت مجوزهای شهرداری، تأمین مالی و در نهایت ساختوساز است. در اقتصاد ما که با تورم بالا دستوپنجه نرم میکند، تولید مسکن به دلیل وابستگی شدید به قیمت نهادههایی مثل فولاد و سیمان و البته سهم بالای قیمت زمین، با چالشهای زیادی روبروست و سرعت آن مستقیماً بر نبض بازار ملک اثر میگذارد. وقتی تولید مسکن از نیاز جامعه عقب میماند، خانههای موجود به کالایی سرمایهای و کمیاب تبدیل میشوند. برای یک خانواده ایرانی، کاهش تولید مسکن یعنی سختتر شدن خانهدار شدن و جهش اجارهبها در شهرهایی مثل تهران. برعکس، رونق ساختوساز نه تنها قیمتها را تعدیل میکند، بلکه با فعال کردن دهها شغل جانبی، از کارگر ساختمانی تا کارخانه سیمان، باعث به حرکت درآمدن چرخ اقتصاد و ایجاد اشتغال میشود.
تولید مسکن در ایران با چالشهای هزینهای روبهروست. اخیراً بحثهای جدی پیرامون روشهای نوین ساختوساز شکل گرفته است؛ چرا که برخلاف انتظارات اولیه، استفاده از فناوریهای صنعتی در این حوزه هنوز نتوانسته است بار مالی ساخت را برای سازندگان و متقاضیان کاهش دهد و این موضوع کارآمدی روشهای جدید را زیر سؤال برده است.
بر پایهٔ این خبرها

صنعتیسازی مسکن در ایران به دلیل ضعف هماهنگی نهادی و سیاستگذاری نتوانسته هزینه ساخت را کاهش دهد.