حباب مسکن

حباب مسکن یعنی قیمتِ آپارتمان دیگر بر اساس هزینه‌های منطقی ساخت یا میزان اجاره‌بها تعیین نمی‌شود، بلکه صرفاً بر پایه «انتظارات» بالا می‌رود. در این وضعیت، خریداران نه برای سکونت، بلکه به امیدِ گران‌تر فروختن در آینده وارد بازار می‌شوند. وقتی قیمت‌ها به سطحی می‌رسد که دیگر هیچ خریداری توانِ پرداخت آن را ندارد، بازار قفل می‌شود؛ یعنی قیمتِ روی کاغذ بالاست اما در واقعیت معامله‌ای انجام نمی‌شود.
در اقتصاد ایران، حباب مسکن اغلب با جهش دلار و تورم بزرگ می‌شود. برای مثال، وقتی قیمت یک آپارتمان معمولی در تهران به شکلی رشد می‌کند که یک حقوق‌بگیر باید بیش از نیم‌قرن برای خرید آن پس‌انداز کند، حباب به مرحله خطرناکی رسیده است. این وضعیت باعث می‌شود سرمایه شما در ملک «قفل» شود؛ به این معنا که با وجود گران شدن دارایی‌تان، به دلیل نبود مشتری واقعی، نقد کردن آن بسیار دشوار شده و بازار دچار رکودِ تورمی طولانی‌مدت می‌شود.