خط اعتباری

خط اعتباری در واقع یک «ذخیره نقدینگی» است که همیشه در دسترس شماست اما تا وقتی از آن استفاده نکنید، بدهکار نمی‌شوید. فرض کنید بانکی به یک تولیدکننده اجازه می‌دهد تا سقف ۱۰ میلیارد تومان هر زمان که برای خرید مواد اولیه پول کم داشت، برداشت کند. این ابزار به کسب‌وکارها و بانک‌ها کمک می‌کند تا بدون درگیر شدن در مراحل طولانی دریافت وام، چاله‌های مالی ناگهانی خود را پر کنند. در اقتصاد ایران، پررنگ‌ترین شکل خط اعتباری زمانی است که بانک مرکزی برای حمایت از پروژه‌های دولتی یا جبران کسریِ بانک‌ها، به آن‌ها اجازه برداشت از منابع خود را می‌دهد. مثلاً بخش بزرگی از بودجه ساخت مسکن مهر از طریق خط اعتباری بانک مرکزی به بانک مسکن تأمین شد. اگرچه این کار مشکل نقدینگی آن پروژه را حل کرد، اما چون باعث چاپ پول جدید شد، در نهایت با افزایش تورم، قدرت خرید عمومی مردم را کاهش داد. بنابراین خط اعتباری برای بانک‌ها شاید نجات‌بخش باشد، اما اگر بی‌حساب‌وکتاب صادر شود، هزینه آن از جیب تمام کسانی که ریال نگه می‌دارند پرداخت می‌شود.