صندوق سرمایه‌گذاری خصوصی

این صندوق‌ها به‌جای خرید‌وفروش روزانه سهام در بورس، سراغ لایه‌های عمیق‌تر اقتصاد می‌روند. آن‌ها پول را از سرمایه‌گذاران بزرگ می‌گیرند و مستقیماً وارد بدنه شرکت‌هایی می‌شوند که در تابلوی بورس نیستند اما پتانسیل رشد بالایی دارند. هدف اصلی این است که با ورود به مدیریت شرکت، ساختار آن را بازسازی کنند و پس از چند سال که شرکت به سودآوری رسید، سهم خود را با قیمتی بسیار بالاتر بفروشند و از پروژه خارج شوند.

در فضای اقتصادی ایران که بسیاری از کارخانه‌ها و برندهای قدیمی به دلیل بدهی بانکی یا فرسودگی تجهیزات با مشکل روبرو هستند، این صندوق‌ها نقش فرشته نجات را بازی می‌کنند. برای یک سرمایه‌گذار، ورود به این صندوق‌ها یعنی پول او به‌جای نوسان‌گیری روی کاغذ، صرف خرید ماشین‌آلات و زنده کردن تولید می‌شود. اگرچه نقدشوندگی این دارایی پایین است و پول شما برای چند سال قفل می‌شود، اما در نهایت ثروت شما به رشد واقعی بخش صنعت گره می‌خورد که در برابر تورم، سدی بسیار محکم‌تر از سپرده‌های بانکی است.