مصادره اموال

مصادره اموال به معنای سلب مالکیت دائمی دارایی‌ها از سوی حاکمیت است. این اتفاق زمانی می‌افتد که دادگاه تشخیص دهد مالی از راه غیرقانونی به دست آمده یا صاحب مال تعهدات مالی سنگینی به دولت و بانک‌ها دارد که از پرداخت آن‌ها ناتوان است. برخلاف توقیف که اقدامی موقتی برای فشار قانونی است، در مصادره، مالکیت دارایی به‌طور قطعی به دولت یا نهادهای عمومی منتقل می‌شود و فرد دیگر حقی نسبت به آن ندارد. این موضوع در ایران مستقیماً بر امنیت سرمایه‌گذاری و اعتماد به بازار اثر می‌گذارد. برای مثال، وقتی اموال یک مفسد اقتصادی یا بدهکار بزرگ بانکی مصادره می‌شود، دولت تلاش می‌کند با نقد کردن این دارایی‌ها، بخشی از ناترازی بودجه یا طلب سیستم بانکی را جبران کند. برای مردم عادی، درک مرزهای قانونی مصادره اهمیت دارد؛ چرا که ابهام در قوانین مالکیت می‌تواند باعث شود خریداران مسکن یا زمین، ناخواسته درگیر پرونده‌هایی شوند که ریشه در مصادره‌های قدیمی یا بدهی‌های دولتی مالکان قبلی دارد.