هزینه بهره‌برداری

هزینه بهره‌برداری همان خرج‌هایی است که برای روشن ماندن چراغ یک کسب‌وکار یا دستگاه لازم است. برخلاف هزینه خرید یا ساخت که فقط یک‌بار در ابتدا انجام می‌شود، این هزینه همیشگی است و تا زمانی که فعالیت ادامه دارد، باید پرداخت شود. در اقتصاد ایران، وقتی از هزینه بهره‌برداری یک نیروگاه، کارخانه یا حتی یک مجتمع مسکونی حرف می‌زنیم، منظورمان پول سوخت، حقوق نگهبان و کارگر، بیمه و قطعات یدکی است که مدام باید جایگزین شوند تا چرخ کار از حرکت نایستد.

برای یک سهامدار در بورس تهران، بالا رفتن این هزینه یک زنگ خطر جدی است؛ چون هرچه هزینه بهره‌برداری بیشتر شود، سود خالص شرکت کمتر می‌شود. مثلاً در شرکت‌های سیمانی یا فولادی، اگر قیمت برق یا دستمزدها ناگهان جهش کند، هزینه بهره‌برداری بالا می‌رود و اگر شرکت نتواند مجوز گرانی محصولش را بگیرد، سودش به شدت افت می‌کند. در واقع، بررسی این هزینه‌ها به شما می‌گوید که مدیریت شرکت چقدر در کنترل مخارج روزمره و مقابله با تورم توانمند است و آیا دارایی‌های شرکت بهینه کار می‌کنند یا فرسوده شده و خرج روی دست صاحبش می‌گذارند.