
پایداری روابط راهبردی پکن و تهران در سایه فشارهای تحریمی واشنگتن
چین علیرغم فشارهای تحریمی آمریکا، همچنان به خرید نفت و همکاری راهبردی با ایران ادامه میدهد.
هژمونی یعنی وقتی یک کشور یا یک ارز، قدرت اول میدان میشود و بقیه مجبورند بر اساس سازوکار او بازی کنند. این برتری فقط با زور نظامی نیست، بلکه وقتی همه دنیا از یک سیستم بانکی خاص استفاده میکنند یا قیمت نفت را به یک ارز مشخص میسنجند، آن قدرت به هژمونی رسیده است. در واقع، هژمونی یعنی تواناییِ تعیینِ قواعد بازی بهطوری که دیگران داوطلبانه یا از روی ناچاری آن را بپذیرند و به آن تن بدهند.
برای ما در ایران، هژمونی اقتصادی بیشتر در قالب قدرت دلار لمس میشود. وقتی آمریکا از هژمونی دلار استفاده میکند و تحریمهای بانکی وضع میکند، دسترسی ما به تجارت جهانی سخت میشود. این اتفاق باعث میشود هزینه واردات مواد اولیه کارخانهها بالا برود و در نهایت، قیمت اقلامی مثل موبایل یا لوازم خانگی در بازار تهران گران شود. در واقع هژمونی باعث میشود تصمیم یک سیاستمدار در آن سوی دنیا، مستقیماً روی قدرت خرید ریال در جیب شما و ارزش داراییهایتان اثر بگذارد.
این روزها که بحث «نظم نوین جهانی» و پایان قدرت تکقطبی غرب داغ شده، مفهوم هژمونی بیش از هر زمان با معیشت ما گره خورده است. رقابت چین و آمریکا بر سر منابع و تلاش ایران برای استفاده از «نفت» به عنوان ابزار قدرت، نشان میدهد که تغییر در سلطه اقتصادی جهانی چگونه میتواند مستقیماً بر ثبات بازارها و ارزش داراییهای ما اثر بگذارد.

چین علیرغم فشارهای تحریمی آمریکا، همچنان به خرید نفت و همکاری راهبردی با ایران ادامه میدهد.

جیمی دایمن خواهان توافق تجاری بزرگ میان آمریکا و اروپا برای جلوگیری از افول غرب شد.

چین با دریافت امتیازات گسترده معدنی در نیکاراگوئه، نفوذ خود را در آمریکای مرکزی به زیان آمریکا تحکیم میکند.

صنعت نفت ایران فراتر از یک بخش اقتصادی، ستون فقرات قدرت ملی و امنیت کشور است.

راهبرد چین در قبال تنشهای خاورمیانه مبتنی بر احتیاط، منافع ملی و بهرهبرداری از فرسایش جایگاه آمریکاست.

چین و هند با وجود رقابتهای مرزی، به دلیل وابستگی اقتصادی و فشارهای جهانی، در حال ترمیم روابط خود در بستر بریکس هستند.

چین به دلیل منافع جهانی و ترس از تحریمهای آمریکا، حمایت اقتصادی از ایران را به سطح مشتریمداری محدود کرده است.

چین با بهرهگیری از نفوذ اقتصادی، تحریمهای آمریکا علیه ایران و روسیه را تضعیف کرده و نظم جهانی را به چالش میکشد.

چین با تقویت ائتلافهای دیپلماتیک در بیشکک، در پی تغییر نظم جهانی و کاهش هژمونی آمریکاست.

وابستگی مالی آمریکا به چین، قدرت واشنگتن برای تحریم کامل ایران را محدود کرده و چین را به برنده پنهان تبدیل کرده است.

چین با سرمایهگذاریهای زیرساختی و تکنولوژیک، نفوذ اقتصادی خود را در آمریکای لاتین تثبیت کرده و سیاستهای مهار آمریکا را به چالش کشیده است.

ایران برای خروج از انزوای اقتصادی و رقابت با همسایگان، نیازمند تغییر رویکرد از قدرت سخت به مذاکره استراتژیک است.

تحلیل کارشناسی از سناریوهای تنش ایران و آمریکا؛ از مسابقه تابآوری تا احتمال درگیریهای پرشدت.

آمریکا با کاهش وابستگی نفتی، در حال خروج از نقش هژمونیک در خاورمیانه و تمرکز بر رقابت با چین است.

آمریکا در رقابت هوش مصنوعی با چین به دلیل هزینههای بالا و چالشهای داخلی، برتری استراتژیک خود را از دست میدهد.

چین در واکنش به تهدید آمریکا برای تحریم شرکتهای هوش مصنوعی، وعده اقدامات متقابل تلافیجویانه داد.

امنیت خلیجفارس دیگر با اتکا به قدرتهای خارجی تأمین نمیشود و نیازمند سازوکارهای بومی و دیپلماسی منطقهای است.

سیاستهای تهاجمی ترامپ باعث فرسایش اتحادهای جهانی و افول قدرت نرم آمریکا در برابر رقبایی مانند چین شده است.