ابزار دقیق

ابزار دقیق در واقع چشم و گوش یک واحد صنعتی است. در صنایع بزرگی مثل فولاد مبارکه یا پتروشیمی‌های عسلویه، برای اینکه تولید متوقف نشود یا خطری ایجاد نگردد، نیاز به دستگاه‌هایی است که لحظه‌به‌لحظه فشار مخازن، دبی سیالات یا دمای کوره را اندازه بگیرند. این تجهیزات از ساده‌ترین فشارسنج‌ها تا سیستم‌های پیچیده کامپیوتری را شامل می‌شوند که به مدیران اجازه می‌دهند خط تولید را به‌صورت هوشمند و از راه دور کنترل کنند. در حسابداری شرکتی، این ابزارها جزو دارایی‌های ثابت مشهود طبقه‌بندی می‌شوند که استهلاک و نگهداری آن‌ها محاسبات خاص خود را دارد. برای یک سهامدار بورس تهران، وضعیت ابزار دقیق یک شرکت فراتر از یک بحث فنی است؛ چرا که این تجهیزات اغلب وارداتی هستند و قیمت آن‌ها مستقیماً با نوسانات نرخ دلار گره خورده است. وقتی یک شرکت پالایشی در گزارش‌های کدال اعلام می‌کند که قصد نوسازی سیستم‌های ابزار دقیق خود را دارد، یعنی هزینه‌ ارزی سنگینی در پیش است که شاید سود نقدی کوتاه‌مدت را تحت تاثیر قرار دهد، اما در عوض با کاهش ضایعات تولید و جلوگیری از توقف‌های ناگهانی (Shut-down)، امنیت دارایی و تداوم سودآوری شرکت را در بلندمدت تضمین می‌کند.