انحصار چندجانبه

انحصار چندجانبه زمانی رخ می‌دهد که بازار یک کالا یا خدمت، به جای صدها فروشنده، تنها بین چند غول بزرگ تقسیم شده باشد. در این فضا، شرکت‌ها به جای رقابت جدی برای جلب رضایت مشتری، بیشتر هوای یکدیگر را دارند. اگر یکی از آن‌ها قیمت را بالا ببرد، بقیه هم معمولاً همین کار را می‌کنند، چون می‌دانند مشتری انتخاب زیادی ندارد. این یعنی قدرت چانه‌زنی از مردم گرفته شده و به دست چند مدیر محدود می‌افتد و عملاً بازار از حالت رقابتی خارج می‌شود. در اقتصاد ایران، بازار خودروهای داخلی یا اپراتورهای تلفن همراه نمونه‌های بارز این وضعیت هستند. وقتی شما برای خرید ماشین یا بسته اینترنت فقط بین دو یا سه گزینه اصلی حق انتخاب دارید، با انحصار چندجانبه روبرو هستید. این ساختار باعث می‌شود کیفیت خدمات فدای سود تضمین‌شده شرکت‌ها شود و تورم در این بخش‌ها با سرعت بیشتری به جیب شما فشار بیاورد، چرا که رقیب جدید و قدرتمندی اجازه ورود و شکستن قیمت‌ها را ندارد.