بازده اسمی

بازده اسمی ساده‌ترین شکل محاسبه سود است؛ یعنی همان درصدی که بانک، صندوق سرمایه‌گذاری یا بازار بورس در پایان دوره به شما اعلام می‌کند. اگر ۱۰۰ میلیون تومان در بانک بگذارید و سال بعد ۱۲۰ میلیون تومان پس بگیرید، بازده اسمی شما ۲۰ درصد بوده است. در واقع این عدد فقط تغییرات عددی دارایی شما را نشان می‌دهد و به این واقعیت که با آن پول چه مقدار کالا یا خدمات می‌توانید بخرید، توجهی ندارد. در اقتصاد ایران که با تورم‌های مزمن و بالا روبه‌رو هستیم، تکیه صرف بر بازده اسمی می‌تواند فریب‌دهنده باشد. برای مثال، اگر سود یک سال شما در بازار خودرو یا طلا ۵۰ درصد باشد اما در همان مدت قیمت عمومی کالاها ۶۰ درصد گران شده باشد، شما با وجود کسب سود اسمی، در عمل قدرت خریدتان را از دست داده‌اید. بنابراین بازده اسمی تنها زمانی معنای ثروت واقعی می‌دهد که از نرخ تورم پیشی بگیرد، در غیر این صورت فقط مسکنی برای جبران بخشی از کاهش ارزش پول است.