تحویل فیزیکی

تحویل فیزیکی نقطه‌ای است که دنیای اعداد و ارقام بورس به دنیای واقعی متصل می‌شود. در بازار قراردادهای آتی، معامله‌گران معمولاً فقط روی نوسان قیمت‌ها معامله می‌کنند، اما اگر کسی تا پایان مهلت قرارداد بر موضع خود باقی بماند، وارد مرحله تحویل می‌شود. در ایران، این کار از طریق قبض انبار و انبارهای مورد تایید بورس کالا انجام می‌شود؛ یعنی فروشنده کالای استاندارد را به انبار می‌سپارد و خریدار با پرداخت وجه کامل، حواله دریافت آن را می‌گیرد.

این سازوکار برای حفظ ارزش دارایی شما و اعتبار بازار حیاتی است. برای مثال، وقتی در بورس کالا «آتی زعفران» یا «سکه طلا» معامله می‌شود، امکان تحویل فیزیکی باعث می‌شود قیمت تابلوی بورس از قیمت بازار آزاد (مثل بازار سبزه میدان یا بازار مشهد) فاصله نگیرد. اگر قیمت بورس خیلی ارزان‌تر از بازار شود، معامله‌گران با هدف تحویل گرفتن کالا و فروش آن در بازار آزاد هجوم می‌آورند؛ همین رفت‌وآمدِ کالا بین بورس و بازار، جلوی حباب‌های غیرمنطقی را می‌گیرد و تضمین می‌کند که قیمت‌ها بر اساس واقعیتِ عرضه و تقاضا تعیین شوند.