تنزیل

تنزیل در زبان ساده یعنی خریدنِ زمان با پول. وقتی شما پولی را طلبکار هستید که قرار است چند ماه دیگر نقد شود، اما همین امروز به آن نیاز مبرم دارید، باید بهایی بپردازید تا آن را زودتر به دست بیاورید. این بها همان نرخ تنزیل است. در واقع، ارزش ۱۰۰ میلیون تومانِ یک سالِ دیگر، به دلیل وجود تورم و فرصت‌های سرمایه‌گذاری، امروز کمتر از ۱۰۰ میلیون تومان است؛ تنزیل فرآیندی است که به ما می‌گوید آن مبلغِ آینده، در این لحظه دقیقاً چقدر می‌ارزد.

در اقتصاد ایران، ملموس‌ترین شکل تنزیل را در بازار چک‌های صیادی می‌بینیم. وقتی یک کاسب چکِ مشتری برای شش ماه بعد را به بازار می‌برد تا با کسرِ درصدی سود، همین حالا پول نقد دریافت کند، در حال تنزیلِ آن چک است. در سطح کلان نیز بانک مرکزی با تغییر نرخ تنزیل، هزینه وام گرفتنِ بانک‌ها را کم و زیاد می‌کند. هرچه این نرخ بالاتر برود، بانک‌ها برای تامین نقدینگی تحت فشار قرار می‌گیرند، وام‌دهی سخت‌تر می‌شود و در نهایت سرعت گردش پول برای کنترل تورم کاهش می‌یابد.