توان راکتیو

توان راکتیو را می‌توان به کفِ روی یک لیوان دلستر تشبیه کرد؛ این کف حجمی از لیوان را اشغال می‌کند اما عطش شما را رفع نمی‌کند. در شبکه برق ایران، بسیاری از وسایل مانند موتور یخچال، کولرهای گازی، آسانسورها و پمپ‌های آب کشاورزی برای شروع به کار و فعالیت، به این نوع برق نیاز دارند تا میدان مغناطیسی لازم را بسازند. با اینکه این برق به انرژی حرکتی یا گرمایی تبدیل نمی‌شود، اما بخشی از ظرفیت سیم‌ها و ترانسفورماتورهای شبکه را اشغال می‌کند و باعث می‌شود فشار بیشتری به نیروگاه‌ها وارد شود. برای یک شهروند عادی یا صاحب کسب‌وکار در ایران، اهمیت توان راکتیو در قبض برق و سلامت دستگاه‌ها نهفته است. اگر یک واحد صنعتی یا تجاری بیش از حد استاندارد توان راکتیو از شبکه بکشد، توانیر آن را با جریمه‌ای تحت عنوان ضریب توان در قبض محاسبه می‌کند. به همین دلیل است که کارخانه‌ها و حتی مجتمع‌های مسکونی بزرگ از بانک خازنی استفاده می‌کنند تا این برق را خودشان تولید کنند و هزینه‌ نهایی برقشان کاهش یابد. در سطح کلان نیز، بالا رفتن این توان در شبکه ملی باعث افت ولتاژ و فشار به نیروگاه‌ها می‌شود که یکی از عوامل قطعی برق صنایع در تابستان‌های داغ ایران است.