
چرا توسعه با منابع آغاز نمیشود؟ ریشههای فساد در نظام تصمیمگیری
ریشه فساد و موانع توسعه در ضعف شایستهسالاری و کیفیت نظام تصمیمگیری مدیریتی نهفته است.
همچنین: حکمرانی خوب
حکمرانی مطلوب در زبان ساده یعنی دولت و نهادهای قدرت طوری رفتار کنند که مردم بدانند چه کسی، چرا و چگونه برای ثروت ملی تصمیم میگیرد. در این چارچوب، قانون برای همه یکسان است و هیچ رانتی پشت دیوارهای بلند پنهان نمیماند. وقتی از حکمرانی خوب حرف میزنیم، منظورمان سیستمی است که در آن مسئولان بابت هر ریال از بودجه به مردم حساب پس میدهند و فضای کسبوکار را با امضاهای طلایی و قوانین شبانه قفل نمیکنند.
تأثیر این مفهوم بر سفره مردم و ارزش داراییهایشان مستقیم است؛ مثلاً اگر در تخصیص ارز یا توزیع یارانهها حکمرانی مطلوب حاکم باشد، رانتخواری حذف شده و تورم ناشی از تصمیمات غلط کنترل میشود. در واقع، حکمرانی خوب باعث میشود سرمایهگذار ایرانی به جای فرار دادن پول خود، با اعتماد به پایداری قوانین، سرمایهاش را وارد تولید کند که نتیجه آن حفظ ارزش پول ملی و امنیت اقتصادی برای تکتک شهروندان است.
این روزها با تغییر رویکرد دولت در مدیریت نهادهای علمی و اجرایی، بحث حکمرانی مطلوب دوباره داغ شده است. تلاش برای جایگزینی تخصصگرایی بهجای نگاه جناحی در دانشگاهها و بازگرداندن سرمایههای انسانی، در واقع تمرینی برای بهبود کیفیت تصمیمگیری و شفافیت است؛ اقداماتی که اگر به ثمر برسد، میتواند اعتماد عمومی را بازسازی کرده و کارایی دولت در حل بحرانهای اقتصادی را افزایش دهد.

ریشه فساد و موانع توسعه در ضعف شایستهسالاری و کیفیت نظام تصمیمگیری مدیریتی نهفته است.

حکمرانی در ایران به دلیل عدم شبکهسازی میان ژئوپلیتیک و ژئواکونومی، با اتلاف ۸۰۰ میلیارد دلار منابع مواجه شده است.

وزیر علوم از بازگشت ۵۰۰ دانشگاهی، تغییر رویکرد حراست و سپردن حل مسائل ملی به دانشگاهیان در دولت چهاردهم خبر داد.

پزشکیان با نفی مدیریت جناحی، دانشگاهها را مأمور اصلاح ساختار حکمرانی، افزایش بهرهوری و مبارزه با فساد کرد.