خاموشی

خاموشی در زبان ساده یعنی شکاف بزرگ میان برقی که نیروگاه‌های ما تولید می‌کنند و برقی که مردم و صنایع نیاز دارند. در ایران، این پدیده به دلیل قیمت‌گذاری دستوری، بهره‌وری پایین نیروگاه‌ها و عدم سرمایه‌گذاری کافی برای نوسازی شبکه، به یک بحران مزمن تبدیل شده است. برخلاف تصور عمومی، خاموشی فقط تاریکی موقت نیست، بلکه نشانه فلج شدن بخشی از چرخه اقتصاد است که مستقیماً روی قیمت کالاها و خدمات اثر می‌گذارد. وقتی برق قطع می‌شود، از یک سو هزینه‌های زندگی با احتمال آسیب به وسایل برقی خانگی بالا می‌رود و از سوی دیگر، توقف چرخ کارخانه‌ها باعث کاهش عرضه کالا و در نتیجه گرانی در بازار می‌شود. برای مثال، قطعی برق در صنایع بزرگی مثل فولاد و سیمان، بلافاصله قیمت تمام‌شده ساخت‌وساز را برای خریدار ایرانی افزایش می‌دهد. علاوه بر این، در زمستان‌ها که اولویت با گرمایش خانه‌هاست، نیروگاه‌ها با کمبود گاز روبرو شده و ناچار به اعمال خاموشی یا استفاده از سوخت‌های جایگزین می‌شوند که هزینه‌های پنهان سلامت و محیط‌زیست را به جامعه تحمیل می‌کند.