خزانه‌داری متمرکز

در سیستم خزانه‌داری متمرکز، شرکت‌های بزرگ یا سازمان‌های دولتی اجازه نمی‌دهند نقدینگی در حساب‌های پراکنده زیرمجموعه‌ها بلااستفاده بماند. در این روش، تمام درآمدها به یک حساب واحد و مرکزی واریز می‌شود و پرداخت‌ها نیز از همان‌جا مدیریت می‌گردد. این کار دقیقاً مثل این است که یک خانواده بزرگ به‌جای اینکه هر عضو پولش را در جیب خودش نگه دارد، یک صندوق مشترک بسازند تا هزینه‌ها با کمترین اتلاف مدیریت شود. در اقتصاد ایران که دریافت وام از بانک‌ها فرآیندی دشوار و پرهزینه است، خزانه‌داری متمرکز برای هلدینگ‌های بورسی یک مزیت بزرگ محسوب می‌شود. مثلاً اگر یک شرکتِ زیرمجموعه برای ترخیص کالا از گمرک پول کم بیاورد، هلدینگ بلافاصله از مازاد نقدی شرکت دیگرش به او کمک می‌کند؛ با این کار نه‌تنها چرخ تولید نمی‌خوابد، بلکه سود نهایی کل مجموعه که به جیب سهامدار می‌رود، به خاطر پرداخت نکردن بهره بانکی افزایش می‌یابد.