خوراک

خوراک در واقع همان ماده اولیه کارخانه‌های بزرگ پتروشیمی است. همان‌طور که نانوا برای پخت نان به آرد نیاز دارد، پتروشیمی‌ها هم برای تولید محصولاتی مثل پلاستیک، کود شیمیایی یا بنزین، به گاز طبیعی یا مشتقات نفت نیاز دارند که به آن خوراک می‌گویند. در ایران به دلیل وجود منابع عظیم انرژی، اکثر پتروشیمی‌های ما از گاز طبیعی به عنوان خوراک اصلی استفاده می‌کنند که با لوله‌کشی از پالایشگاه‌ها به آن‌ها می‌رسد.

اهمیت خوراک برای مردم عادی مستقیماً در بورس تهران دیده می‌شود. وقتی دولت قیمت خوراک را تغییر می‌دهد، سودآوری غول‌های پتروشیمی که بخش بزرگی از بازار سرمایه را تشکیل می‌دهند، جابه‌جا می‌شود. اگر قیمت خوراک گران شود، سود این شرکت‌ها کم شده و قیمت سهامشان پایین می‌آید که این اتفاق مستقیماً روی دارایی میلیون‌ها سهامدار خرد و ارزش صندوق‌های بازنشستگی اثر می‌گذارد. در واقع، نرخ خوراک ترازویی است که سود را بین بودجه دولت و جیب سهامداران تقسیم می‌کند.