دارایی خالص

دارایی خالص در زبان ساده همان چیزی است که پس از کنار گذاشتن بدهی‌ها، واقعاً متعلق به شماست. در ترازنامه شرکت‌های ایرانی، این بخش را با عنوان حقوق مالکانه هم می‌شناسیم. برای درک بهتر، تصور کنید شرکتی کارخانه‌ای به ارزش ۱۰۰ میلیارد تومان دارد، اما ۶۰ میلیارد تومان به بانک‌ها و تامین‌کنندگان بدهکار است؛ در اینجا دارایی خالص شرکت ۴۰ میلیارد تومان است که ارزش واقعیِ سفره سهامداران را نشان می‌دهد. در اقتصاد ایران که با تورم دست‌وپنج نرم می‌کند، دارایی خالص یک معیار حیاتی برای سنجش سلامت مالی است. وقتی ارزش املاک و موجودی انبار یک شرکت با رشد قیمت‌ها بالا می‌رود اما بدهی‌های ریالی‌اش ثابت می‌ماند، دارایی خالص رشد کرده و ارزش ذاتی سهم در بورس افزایش می‌یابد. برعکس، اگر شرکتی مدام وام‌های سنگین بگیرد و نتواند سود بسازد، بدهی‌ها ممکن است از دارایی‌ها پیشی بگیرد و ثروت سهامداران را به صفر یا حتی اعداد منفی که نشانه ورشکستگی است نزدیک کند.