دامپینگ

دامپینگ یا ارزان‌فروشیِ مخرب زمانی اتفاق می‌افتد که یک صادرکننده، بازارِ کشور دیگری را هدف می‌گیرد و محصولاتش را با قیمتی غیرواقعی و بسیار پایین عرضه می‌کند. هدف از این کار نه رقابتِ سالم، بلکه از پا درآوردنِ تولیدکنندگانِ محلی و تصاحبِ کاملِ بازار است. وقتی رقیبی باقی نماند و تولید داخلی از بین رفت، آن شرکت دوباره قیمت‌ها را بالا می‌برد تا زیانِ قبلی را جبران کند و حاکم مطلق بازار شود.

در اقتصاد ایران، این پدیده را بیشتر در هجومِ کالاهای ارزان‌قیمتِ خارجی مثل نساجی، پوشاک یا ابزارآلات دیده‌ایم. مثلاً وقتی پارچه‌ای با قیمتی کمتر از هزینه نخ و دستمزدِ کارگرِ ایرانی وارد می‌شود، کارخانه‌های داخلی توان رقابت را از دست داده و تعطیل می‌شوند. اگرچه در ابتدا ممکن است از خریدِ ارزان خوشحال باشیم، اما نتیجه‌اش در درازمدت بیکاری هم‌وطنان، از دست رفتنِ امنیتِ شغلی و وابسته شدنِ کاملِ سفره مردم به نوساناتِ دلار و تصمیماتِ تولیدکننده خارجی است.