ریاضت اقتصادی

ریاضت اقتصادی یعنی دولت تصمیم می‌گیرد برای جلوگیری از فروپاشی مالی، کمربندها را سفت کند. وقتی هزینه‌های دولت بسیار بیشتر از درآمدهایش باشد، به‌جای مسیر پرخطر چاپ پول که منجر به تورم افسارگسیخته می‌شود، سراغ کاهش مخارج خود می‌رود. این سیاست شامل اقداماتی مثل حذف یارانه‌های انرژی، توقف پروژه‌های عمرانی و افزایش مالیات بر ارزش افزوده است تا تراز بودجه برقرار شود. در واقعیتِ اقتصاد ایران، ریاضت اقتصادی اغلب با عناوینی مثل جراحی اقتصادی یا واقعی‌سازی قیمت‌ها شناخته می‌شود. برای مثال، وقتی دولت یارانه کالاهای اساسی را حذف می‌کند یا قیمت بنزین را افزایش می‌دهد، در حال اجرای ریاضت است. اگرچه این کار می‌تواند در بلندمدت جلوی استقراض از بانک مرکزی و تورم‌های نجومی را بگیرد، اما در کوتاه‌مدت باعث کاهش قدرت خرید، رکود در بازارها و فشار مضاعف بر زندگی روزمره مردم می‌شود.