
بازگشت زغالسنگ به نیروگاههای اروپا و هند همزمان با بحران قیمت گاز
جهش قیمت گاز در اروپا و افزایش تقاضا، نیروگاهها را به سمت استفاده مجدد از زغالسنگ سوق داده است.
زغالسنگ یک سوخت فسیلی است که از فشرده شدن بقایای گیاهان در طول میلیونها سال به دست میآید. در حالی که در دنیا بخش بزرگی از این ماده صرف تولید برق در نیروگاهها میشود، در اقتصاد ایران زغالسنگ حکم رگ حیاتی صنعت فولاد را دارد. این سنگ پس از فرآوری و تبدیل شدن به کک، در کورههای بلند برای جدا کردن آهن از سنگ معدن به کار میرود و بدون آن، تولید بسیاری از مقاطع فولادی متوقف میشود. برای یک ایرانی، اهمیت زغالسنگ در دو بخش خلاصه میشود: اول در بازار سرمایه، جایی که نوسان قیمت جهانی و داخلی آن مستقیماً سود سهام شرکتهای بزرگ استخراجی در طبس و کرمان را تغییر میدهد. دوم در ایمنی و پایداری تولید؛ چرا که حوادث در معادن زغالسنگ یا تغییر در تعرفه واردات آن، میتواند هزینه تمامشده ساختوساز و قیمت محصولاتی مثل تیرآهن را تحت تأثیر قرار دهد. بنابراین، زغالسنگ نه فقط یک سوخت قدیمی، بلکه محرک بخشی از ثروت ملی در بورس و صنعت است.
پیشتازی چین در تولید سوختهای فسیلی و تغییر بازی قدرت میان دلار و یوآن در معاملات انرژی، زغالسنگ را دوباره به صدر اخبار آورده است. نوسان قیمت این ماده معدنی مستقیماً بر هزینههای تولید فولاد ایران و سودآوری معادن داخلی در بورس اثر میگذارد و میتواند مسیر سرمایهگذاری در بخش انرژیهای سنتی را تغییر دهد.

جهش قیمت گاز در اروپا و افزایش تقاضا، نیروگاهها را به سمت استفاده مجدد از زغالسنگ سوق داده است.

تلاش آمریکا برای احیای زغالسنگ در برابر بهینهبودن انرژیهای تجدیدپذیر ناکام مانده و به سود تسلط چین بر فناوریهای پاک تمام میشود.

افزایش رکوردشکن تولید آلومینیوم و افت تولید فولاد و زغالسنگ در چین، روندهای متفاوتی را در بازار کامودیتیهای جهانی رقم زده است.

چین با سهم ۲۹ درصدی، بزرگترین تولیدکننده سوختهای معدنی جهان است و آسیا-اقیانوسیه نیمی از تولید جهانی را تأمین میکند.

مروری بر سقوط دولت بریتانیا، رقابت ارزهای جهانی و تغییرات استراتژیک در سیاستهای انرژی اروپا.