صندوق ثروت ملی

وقتی کشوری مثل ایران ثروت زیرزمینی دارد، فروختن آن و خرج کردن تمام پولش در مخارج جاری مثل حقوق و دستمزد، به معنی از دست دادن دارایی بدون جایگزین است. صندوق ثروت ملی ابزاری است که دولت بخشی از درآمد صادرات نفت را در آن کنار می‌گذارد تا این پول به سرمایه‌گذاری‌های سودآور تبدیل شود. هدف این است که ثروت حاصل از منابع طبیعی به سرمایه‌های ماندگار تبدیل شود و اقتصاد کشور تنها به قیمت نفت وابسته نباشد.

اهمیت این صندوق برای زندگی مردم در حفظ ارزش پول ملی و مهار تورم نهفته است. اگر درآمدهای نفتی مستقیماً وارد بازار شود، نقدینگی و تورم رشد می‌کند؛ اما وقتی این پول در صندوق ذخیره و به بخش خصوصی برای ساخت کارخانه یا نیروگاه وام داده شود، اشتغال ایجاد می‌کند. چالش بزرگ در ایران این است که دولت‌ها در زمان کسری بودجه به سراغ این صندوق نروند، زیرا هرچه موجودی این صندوق بیشتر باشد، پشتوانه اقتصاد در برابر تحریم‌ها و نوسانات ارز محکم‌تر خواهد بود.