ظرفیت نیروگاهی

ظرفیت نیروگاهی در واقع سقف توان تولید برق در کشور است. اگر تمام نیروگاه‌های حرارتی، برق‌آبی و تجدیدپذیر را مانند موتورهای یک هواپیما در نظر بگیرید، مجموع قدرت این موتورها برای پریدن و اوج گرفتن، همان ظرفیت نیروگاهی است. البته در ایران همیشه بین ظرفیت اسمی یعنی عددی که روی کاغذ ثبت شده با آنچه در عمل تولید می‌شود فاصله وجود دارد؛ چون فرسودگی نیروگاه‌های قدیمی و گرمای شدید هوا در تابستان باعث می‌شود نیروگاه‌ها نتوانند با حداکثر توان خود کار کنند.

اهمیت این عدد برای شما زمانی ملموس می‌شود که ناترازی انرژی رخ می‌دهد. وقتی ظرفیت نیروگاهی کشور از میزان مصرف مردم و صنایع کمتر باشد، دولت ناچار به سهمیه‌بندی یا قطعی برق می‌شود. این اتفاق نه تنها باعث خاموشی خانگی و آسیب به وسایل برقی می‌شود، بلکه با توقف خط تولید کارخانه‌های بزرگی مثل فولاد و سیمان، باعث کمبود این کالاها در بازار و در نهایت گران شدن مسکن و سایر هزینه‌های زندگی شما می‌گردد. بنابراین رشد ظرفیت نیروگاهی مستقیماً با ثبات قیمت‌ها و رفاه روزمره در ارتباط است.