عوارض تردد

عوارض تردد در واقع نوعی قیمت‌گذاری روی فضای خیابان و جاده است. وقتی ظرفیت یک مسیر محدود است، مدیریت شهری یا دولت با گرفتن مبلغی پول، سعی می‌کنند تقاضا برای سفر با خودروی شخصی را کنترل کنند. در اقتصاد ایران، ملموس‌ترین شکل این ابزار، «طرح ترافیک» در کلان‌شهرها و عوارض الکترونیک در آزادراه‌های بین‌شهری است. برخلاف مالیات‌های عمومی که همه می‌پردازند، این مبلغ فقط از کسی گرفته می‌شود که از آن مسیر خاص عبور کرده و باعث شلوغی، آلودگی یا استهلاک آسفالت شده است. برای یک خانواده ایرانی، این عوارض مستقیماً روی هزینه‌های جاری زندگی اثر می‌گذارد. مثلاً اگر محل کار شما در محدوده طرح ترافیک تهران باشد، این مبلغ به یک هزینه ثابت در بودجه ماهانه تبدیل می‌شود که می‌تواند روی تصمیم شما برای خرید خودرو یا حتی انتخاب محل خانه اثر بگذارد. از نگاه کلان نیز، این پول منبع درآمدی برای شهرداری‌هاست تا به جای تراکم‌فروشی، هزینه‌های اداره شهر و توسعه مترو و اتوبوس را از طریق کسانی تأمین کنند که با خودروی شخصی به شلوغی شهر اضافه می‌کنند.