فشار حداکثری

فشار حداکثری به معنای استفاده از تمام ابزارهای تحریمی برای بستن راه‌های درآمدی اقتصاد ایران است. در این وضعیت، هدف اصلی از کار انداختن موتور صادرات نفت و قطع دسترسی بانک‌های ایرانی به شبکه جهانی انتقال پول یا همان سوئیفت است. این کار باعث می‌شود ورود دلار به کشور سخت شود و دولت برای تامین هزینه‌های ضروری خود با چالش جدی روبه‌رو شود. وقتی دولت نتواند نفت بفروشد، با کسری بودجه بزرگی مواجه می‌شود که نتیجه آن اغلب چاپ پول یا روش‌های تورم‌زا برای جبران کمبودهاست. این اتفاق در زندگی روزمره ما خودش را با گران شدن ناگهانی قیمت دلار، خودرو و کالاهای اساسی نشان می‌دهد. در واقع، فشار حداکثری یعنی هزینه زندگی برای یک خانواده ایرانی به شدت بالا می‌رود، چون ارزش پول ملی در برابر ارزهای خارجی سقوط می‌کند و قدرت خرید مردم کاهش می‌یابد.