قیمت تضمینی

قیمت تضمینی در واقع یک چتر حمایتی برای کشاورزان است. دولت هر سال پیش از فصل کشت، عددی را اعلام می‌کند و متعهد می‌شود که اگر قیمت در بازار آزاد از این رقم پایین‌تر آمد، خودش تمام محصول را با آن قیمت از کشاورز بخرد. این کار باعث می‌شود کشاورز با خیال راحت دست به کشت بزند و نگران نباشد که دسترنجش روی دستش بماند یا به قیمتی ناچیز توسط دلالان خریداری شود.

در ایران، مهم‌ترین مثال این سیاست گندم است. وقتی دولت قیمت تضمینی گندم را متناسب با تورم بالا می‌برد، کشاورز انگیزه پیدا می‌کند تا به جای تغییر کاربری زمین یا کاشت محصولات غیرضروری، نان سفره مردم را تامین کند. اما این سکه روی دیگری هم دارد؛ اگر دولت بودجه کافی برای پرداخت به‌موقع این پول را نداشته باشد، بدهی سنگینی به کشاورزان ایجاد می‌شود که می‌تواند باعث تاخیر در معیشت آن‌ها و حتی فشار به منابع بانکی و در نهایت تورم شود.