نرخ مالکیت مسکن

نرخ مالکیت مسکن به زبان ساده یعنی سهم خانوارهایی که مالکِ سقفِ بالای سرشان هستند. وقتی می‌گوییم این نرخ در ایران حدود ۶۰ درصد است، یعنی ۴۰ درصد دیگر یا مستأجرند یا در خانه‌های سازمانی و رایگان زندگی می‌کنند. در اقتصاد ایران که با تورم مزمن دست‌وپنجه نرم می‌کند، ملک فقط یک سرپناه نیست، بلکه مهم‌ترین قلک برای ذخیره ثروت خانواده‌ها محسوب می‌شود و بالا یا پایین رفتن این عدد، مستقیماً با قدرت خرید و رفاه جامعه گره خورده است.

کاهش این نرخ در سال‌های اخیر زنگ خطری برای طبقه متوسط است؛ چرا که با جهش قیمت دلار و به تبع آن گرانی زمین، خرید خانه برای حقوق‌بگیران سخت‌تر شده و آن‌ها را به بازار اجاره‌نشینی پرتاب کرده است. برای یک ایرانی، مالکیت مسکن یعنی حذف بزرگترین هزینه ماهانه از سبد مخارج؛ بنابراین هرچه این نرخ پایین‌تر بیاید، بخش بزرگتری از درآمد مردم صرف اجاره‌بها می‌شود و فرصت سرمایه‌گذاری در بورس یا سایر بازارها از دست می‌رود.