نقدشوندگی

نقدشوندگی در واقع سرعتِ تبدیلِ دارایی به اسکناس یا موجودیِ حساب بانکی است. وقتی می‌گوییم یک دارایی نقدشونده است، یعنی بازارِ آن همیشه داغ است و خریدار برایش صف کشیده؛ پس شما هر لحظه که اراده کنید، می‌توانید آن را به قیمتِ عادلانه بفروشید. در مقابل، داراییِ بدقلق یا «کُند»، آن چیزی است که برای فروشش باید هفته‌ها یا ماه‌ها صبر کنید یا برای اینکه زودتر نقد شود، به خریدار امتیاز بدهید. در اقتصادِ پرتلاطمِ ایران، نقدشوندگی گاهی از خودِ سودِ سرمایه‌گذاری مهم‌تر است. برای مثال، پولِ نقد در بانک یا طلا نقدشوندگیِ بسیار بالایی دارند؛ چون در چند ساعت به ریال تبدیل می‌شوند. اما مسکن، با وجودِ ارزشِ بالا، نقدشوندگیِ پایینی دارد؛ یعنی اگر ناگهان برای جراحی یا مهاجرت به پول نیاز داشته باشید، نمی‌توانید خانه‌تان را یک‌روزه بفروشید، مگر اینکه زیر قیمتِ بازار حراجش کنید. در بورسِ تهران هم پدیده «صفِ فروش» دقیقاً به معنای از دست رفتنِ نقدشوندگی است؛ جایی که شما سهم دارید اما خریداری نیست که آن را از شما بخرد.