هزینه تامین

هزینه تامین در واقع همان قیمت تمام‌شده پول برای یک واحد اقتصادی است. همان‌طور که یک تولیدکننده برای خرید مواد اولیه هزینه می‌کند، برای جذب سرمایه هم باید بها بپردازد. این بها می‌تواند سودی باشد که به بانک بابت وام داده می‌شود یا سودی که به خریداران اوراق قرضه در بورس تعلق می‌گیرد. در واقع این عدد نشان می‌دهد که پول برای آن شرکت چقدر گران تمام شده است. در فضای اقتصادی ایران، بالا رفتن هزینه تامین معمولاً به معنای فشار بر سود شرکت‌های بورسی است. وقتی نرخ بهره بانکی یا نرخ سود اوراق دولتی بالا می‌رود، شرکت‌ها مجبورند برای تامین نقدینگی هزینه بیشتری بپردازند. این اتفاق باعث می‌شود حتی اگر فروش شرکت خوب باشد، بخش بزرگی از درآمد صرف تسویه هزینه‌های مالی شود و در نهایت سود کمتری به شما که سهامدار هستید برسد.