هزینه توزیع

هزینه توزیع در واقع مخارجی است که پس از اتمام فرآیند تولید آغاز می‌شود تا محصول به دست خریدار برسد. این بخش از حسابداری شامل مواردی مثل حقوق رانندگان و ویزیتورها، اجاره انبار در شهرهای مختلف، هزینه‌های سوخت و نگهداری خودروهای پخش و حتی تبلیغات برای معرفی کالا است. در صورت‌های مالی شرکت‌های بورسی، این ردیف نشان می‌دهد که سیستم فروش شرکت چقدر بهینه عمل می‌کند و چقدر از درآمد صرفاً خرجِ رساندن کالا شده است. در اقتصاد ایران که با چالش‌هایی مثل فرسودگی کامیون‌ها و پراکندگی جغرافیایی روبروست، هزینه توزیع می‌تواند به شدت نوسان کند. مثلاً وقتی هزینه حمل‌ونقل جاده‌ای به دلیل گرانی لاستیک یا قطعات یدکی افزایش می‌یابد، شرکت‌های لبنیاتی یا سیمانی که کالاهای حجیم دارند، با فشار زیادی روبرو می‌شوند. این اتفاق از دو سو بر دارایی مردم اثر می‌گذارد: یا شرکت مجبور است قیمت محصول را برای مصرف‌کننده گران کند، یا اگر اجازه گرانی نداشته باشد، سود کمتری به سهام‌دارانش می‌رسد و ارزش دارایی آن‌ها در بورس تحت فشار قرار می‌گیرد.