وام

وام در حقیقت خریدِ زمان با پول است. شما مبلغی را که امروز برای خرید کالا یا شروع یک کار ندارید، از بانک قرض می‌گیرید تا همین حالا صاحب آن شوید و در عوض، متعهد می‌شوید که این مبلغ را به همراه هزینه‌ای اضافه به نام «سود بانکی» در آینده و به صورت خردخرد پس بدهید. در واقع، بانک با تکیه بر ضمانت‌های شما، دارایی‌اش را در اختیارتان می‌گذارد تا قدرت خریدتان را در لحظه افزایش دهید.

در اقتصاد تورمی ایران، وام گرفتن فراتر از یک بدهی ساده و اغلب نوعی روش سرمایه‌گذاری است. وقتی سرعت رشد قیمت‌ها از سودِ بانکی بیشتر باشد، شما با پولی که ارزشش روزبه‌روز کمتر می‌شود، دارایی گران‌بهایی مانند مسکن یا خودرو می‌خرید که ارزشش با تورم رشد می‌کند. به همین دلیل است که مثلاً دریافت وام خرید مسکن، با وجود اقساط طولانی، برای بسیاری از خانواده‌های ایرانی تنها راه خانه‌دار شدن و محافظت از دارایی‌شان در برابر کاهش ارزش ریال محسوب می‌شود.