
معماری نوین حمایت از کمدرآمدها بدون تورم و خلق پول
حمایت از کمدرآمدها باید به جای یارانه فراگیر و چاپ پول، بر حکمرانی هدفمند قدرت خرید استوار باشد.
دارون عجماوغلو اقتصاددان برجسته و استاد مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) است که به دلیل نظریهپردازی در زمینه تأثیر نهادهای سیاسی و اقتصادی بر توسعه، دموکراسی و رفاه جوامع شناخته میشود. دیدگاههای او درباره تفاوت «نهادهای فراگیر» و «نهادهای غارتی» در ایران برای تحلیل ریشههای توسعهنیافتگی، موانع ساختاری رشد و تأثیر حکمرانی بر بازارهای داخلی بسیار مورد استناد قرار میگیرد.
نوشتهشده: مهر ۱۴۰۵

حمایت از کمدرآمدها باید به جای یارانه فراگیر و چاپ پول، بر حکمرانی هدفمند قدرت خرید استوار باشد.

موفقیت فناوری چین ناشی از مهندسی بهینه و کاهش هزینه است، نه لزوماً نوآوری از صفر.

محسن خلیلی نمونه بارز صنعتگری بود که توسعه بنگاه خود را با توسعه ملی و نهادسازی پیوند زد.

موسسه آنتروپیک سه سناریوی کلان از رشد اقتصادی و تحولات بازار کار آمریکا تحت تاثیر هوش مصنوعی تا سال ۲۰۳۰ منتشر کرد.

بررسی ریشههای بحران لیبرالدموکراسی و نابرابری اقتصادی بر اساس دیدگاههای دارون عجماوغلو.

توسعه شتابزده هوش مصنوعی با ریسکهای ساختاری در بازار کار، امنیت شناختی و اقتصاد کلان همراه است.

تجارت آزاد و ارتباط با اقتصاد جهانی پیششرط اصلی توسعه و رقابتپذیری در اقتصاد ایران است.

کتاب جدید دارون عجماوغلو درباره بحران لیبرال دموکراسی و نابرابری اقتصادی به زودی منتشر میشود.

آسیبپذیری اقتصاد در برابر شوکهای بیرونی بیش از آنکه به خود شوک مربوط باشد، به ضعف نهادهای داخلی بازمیگردد.

پیری جمعیت و هزینههای سلامت لزوماً به فروپاشی اقتصادی منجر نمیشود؛ فناوری و سلامتِ بهتر، این تهدید را مهار کردهاند.

هوش مصنوعی پتانسیل تحول اقتصادی دارد، اما تحقق بهرهوری واقعی نیازمند زمان، سرمایهگذاری مکمل و سیاستگذاری دقیق است.

دموکراسی برای بقا نیازمند رفاه است و صرفِ برگزاری انتخابات، تضمینکننده آزادی و کیفیت زندگی نیست.

دارون عجماوغلو با رد نقدهای اکونومیست، آنها را غیرعلمی، گزینشی و دارای سوگیری راهبردی علیه کتاب جدیدش میداند.

بررسی انتقادی اعتبار علمی و نفوذ فکری دارون عجماوغلو در میان اقتصاددانان و چالشهای نظری آثار او.

این کتاب با تحلیل چندعاملی رشد اقتصادی، به دنبال پاسخ به معمای توسعهنیافتگی و درسهایی برای اقتصاد ایران است.

دموکراسی لیبرال برای بقا نیازمند بازسازی پیوند میان آزادی سیاسی و رفاه اقتصادی برای همه شهروندان است.

قدرت در قرن ۲۱ نه فقط با بازدارندگی نظامی، بلکه با همافزایی امنیت، اقتصاد و نهادهای کارآمد تعریف میشود.

توسعه اقتصادی ایران بیش از منابع طبیعی، به اصلاح نهادها و قواعد بازی وابسته است.

پیشرفت فناوری و افزایش عمر سالم، تهدید اقتصادی پیری جمعیت را به فرصتی برای نوآوری تبدیل کرده است.

کالبدشکافی عقبماندگی اقتصادی اروپا و فرصتهای هوش مصنوعی از نگاه فیلیپ آگیون، نظریهپرداز تخریب خلاق.

توسعه ایران نیازمند تغییر پارادایم سیاست خارجی از منطق امنیتی به ابزاری برای جذب سرمایه، فناوری و پیوند با زنجیره ارزش جهانی است.