
فلزات اساسیبازتعریف مزیت انرژی و کربن در صنعت فولاد ایران
مزیت صنعت فولاد باید از «گاز ارزان» به «انرژی پایدار و قابل اتکا» تغییر کند.
همچنین: زنجیره فولاد، صنایع فولاد، صنعت آهن و فولاد
صنعت فولاد در ایران یکی از بخشهای راهبردی اقتصاد و از مهمترین منابع ارزآوری غیرنفتی است که بهعنوان پیشران صنایع پاییندستی و محرک اشتغال شناخته میشود. این صنعت در حال حاضر با تغییر پارادایم از تولید انبوه به سمت ارتقای بهرهوری و تولید کیفی، در تلاش است تا از طریق بازآرایی جغرافیایی و مدیریت هزینههای انرژی، با چالشهایی نظیر ناترازی منابع و بحران نقدینگی مقابله کند.
نوشتهشده: مهر ۱۴۰۵

مزیت صنعت فولاد باید از «گاز ارزان» به «انرژی پایدار و قابل اتکا» تغییر کند.

در شرایط محدودیت منابع، موفقیت شرکتهای فولادی به اولویتبندی دقیق پروژهها به جای توسعه صرف بستگی دارد.

بازآرایی جغرافیایی زنجیره فولاد و ایجاد خوشههای صنعتی میتواند هزینههای تولید را ۱۰ درصد کاهش دهد.

آینده فولاد ایران نه در کشف ذخایر جدید، بلکه در اقتصادیکردن استخراج و رفع گلوگاههای انرژی و فناوری نهفته است.

چادرملو با کاهش مصرف انرژی و آب در کنار رشد درآمد، الگوی جدیدی از بهرهوری در صنعت فولاد ارائه کرد.

نمایشگاه متالکس ۱۴۰۵ به دنبال راهکارهای عملی برای عبور از بحران انرژی و ارتقای کیفیت تولید فولاد است.

صنعت فولاد برای بقا باید از تامین مالی بانکمحور به سمت مدیریت اکوسیستمی و گردش اعتبار حرکت کند.

صنعت فولاد ایران به دلیل سیاستهای غلط و قیمت بالای انرژی، در حال از دست دادن سودآوری و مزیت رقابتی است.

صدور بیرویه مجوزهای فولادی باعث ایجاد شکاف بزرگ میان ظرفیت اسمی و تولید واقعی در کشور شده است.

بحران انرژی در صنایع ایران معلول سیاستهای رانتی است و تنها با مدیریت حرفهای و خودتأمینی حل میشود.

صنعت فولاد ایران با بحران انرژی و مالی روبروست؛ بدون تغییر حکمرانی، مزیت رقابتی کشور از دست میرود.

صنعت فولاد ایران برای عبور از بحرانهای انرژی و نقدینگی باید از تأمین مالی سنتی به سمت اکوسیستمهای دادهمحور حرکت کند.

ایمیدرو برای عبور از بحران فولاد، خواستار جایگزینی پیشبینیهای واحد با سناریوهای مدیریتی و پایش دقیق حاشیه سود زنجیره شد.

افزایش ظرفیت اسمی بدون توجه به بهرهوری و زیرساختها، شرکتهای فولادی را در «تله ظرفیت» گرفتار میکند.

قیمتگذاری دستوری در صنعت فولاد با کاهش حاشیه سود و ایجاد رانت، انگیزه سرمایهگذاری و توسعه را در این صنعت پیشران سرکوب میکند.

اینترنت در اقتصاد تحریمشده ایران، زیرساخت حیاتی تجارت است و اختلال در آن صادرات را فلج میکند.

کمبود مواد منفجره در معادن، زنجیره تأمین صنایع استراتژیک ایران را به دلیل اختلال در استخراج تهدید میکند.

سیاستهای مالیاتی جدید و عوارض صادراتی، با نادیده گرفتن مازاد تولید، رقابتپذیری و ثبات صادرات معدنی را تهدید میکند.

ارزش واقعی فولادسازان فراتر از سود خالص است و به تابآوری، امنیت انرژی و بلوغ دیجیتال بستگی دارد.

معادن زغالسنگ در بهار ۱۴۰۵ با رشد تولید و درآمد از رکود خارج شدند، اما هزینهها سودآوری را محدود کرده است.

سیاستگذاری غلط سوخت، معدنکاری را غیراقتصادی و فروش سهمیه گازوئیل را به گزینهای سودآورتر از تولید تبدیل کرده است.

اعتماد به بورس از طریق شفافیت در کشف قیمت و تکیه بر ارزشهای بنیادی بازمیگردد، نه با حمایتهای دستوری از شاخص.

ایران به جای مهرهای کلیدی در زنجیره تولید جهانی، فروشنده کالاهای جایگزینپذیری است که حذفشان به کسی جز خودش آسیب نمیزند.

بورس تهران هفتهای کاملاً سبز را تجربه کرد که در آن صنایع داخلی (ریالی) گوی سبقت را از غولهای صادراتی ربودند.