
شتابگیری کاهش تراز دریای خزر و پیامدهای زیستمحیطی آن
شتاب پسروی دریای خزر به دلیل تغییر اقلیم و تبخیر شدید، زنگ خطر را برای کشورهای ساحلی به صدا درآورد.
کنوانسیون تهران نخستین معاهده حقوقی الزامآور میان پنج کشور حاشیه دریای خزر است که با هدف حفاظت از محیط زیست این پهنه آبی تدوین و اجرا شده است. این توافق از طریق وضع استانداردهای زیستمحیطی، بر هزینههای استخراج منابع انرژی، امنیت ترانزیت دریایی و پایداری زنجیره ارزش صنعت شیلات و خاویار ایران تأثیر مستقیم میگذارد.
نوشتهشده: خرداد ۱۴۰۵

شتاب پسروی دریای خزر به دلیل تغییر اقلیم و تبخیر شدید، زنگ خطر را برای کشورهای ساحلی به صدا درآورد.

توسعه کشاورزی روسیه برای امنیت غذایی پس از جنگ اوکراین، مصرف آب ولگا را افزایش و سطح خزر را کاهش داده است.

کاهش بیسابقه سطح آب خزر ناشی از عوامل انسانی و اقلیمی، نیازمند همکاری فوری و عملی کشورهای ساحلی است.

کاهش سطح آب خزر به دلیل ترکیبی از تغییرات اقلیمی و فعالیتهای انسانی، نیازمند اقدام فوری و فرامرزی است.

هشدار درباره کاهش تراز آب خزر همزمان با بحران کمبود شدید نیروی انسانی در سازمان محیط زیست.