پایان عصر کارخانه؛ چرا دارایی‌های نامشهود به ضرورت بقای اقتصاد ایران تبدیل شده‌اند؟
سرمایه‌گذاری بر ایده و برند دیگر یک انتخاب نیست، بلکه ضرورتی ساختاری برای حذف نشدن از زنجیره ارزش جهانی است.
نکات کلیدی
- ۱سهم دارایی‌های نامشهود در ارزش بازار شرکت‌های بزرگ جهانی از ۸۰ درصد در سال ۲۰۰۵ به ۹۲ درصد در سال ۲۰۲۵ رسیده است.
- ۲سرمایه‌گذاری بر دارایی‌های نامشهود در سطح جهانی ۳.۷ برابر سریع‌تر از دارایی‌های مشهود (فیزیکی) رشد می‌کند.
- ۳کشورهایی مثل آلمان و برزیل با وجود رشد در بخش نامشهود، با رشد منفی در سرمایه‌گذاری‌های فیزیکی مواجه شده‌اند.
- ۴ایران با تصویب قانون حمایت از مالکیت صنعتی (۱۴۰۳) و آیین‌نامه‌های ارزش‌گذاری، زیرساخت حقوقی این گذار را فراهم کرده است.
- ۵پنجره فرصت برای استفاده از دارایی‌های نامشهود به عنوان «مزیت» در حال بسته شدن است و به زودی به «شرط بقا» تبدیل می‌شود.
عددهای این خبر
| سهم دارایی‌های نامشهود از ارزش بازار شرکت‌های S&P 500 در سال ۲۰۲۵ | ۹۲٪ | |
| سرعت رشد سرمایه‌گذاری نامشهود نسبت به مشهود در جهان | ۳.۷ برابر | |
| حجم کل سرمایه‌گذاری جهانی در دارایی‌های نامشهود | ۷.۶ تریلیون دلار | |
| رشد منفی سرمایه‌گذاری مشهود در آلمان و برزیل | ۱٪- |
چرا این خبر مهم است؟
در دنیای جدید، ثروت کشورها و شرکت‌ها دیگر با تعداد کارخانه‌ها سنجیده نمی‌شود، بلکه با دانش و مالکیت فکری آن‌ها تعریف می‌شود. برای ایران، این یعنی عبور از اقتصاد سنتی به دانش‌بنیان تنها راه حفظ حاشیه سود است.
در دانشنامه
نهادها و اشخاص
سازمان جهانی مالکیت فکری (WIPO)· ارائه‌دهنده گزارش جهانیموسسه اوشن تومو (Ocean Tomo)· مطالعه ارزش بازار شرکت‌هاشاخص S&P 500· معیار سنجش ارزش شرکت‌های برترمعاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری· نهاد سیاستگذار در ایران