چرا سیاست‌های جابه‌جایی حاشیه‌نشینان در ایران شکست خورد؟
سیاست‌های تخریب و جابه‌جایی حاشیه‌نشینان به دلیل نادیده گرفتن فقر و شبکه‌های اجتماعی ساکنان، همواره شکست خورده است.
این خبر به کدام بازارها مربوط است؟
- سیمان، آهک و گچ بر اساس دستهٔ خبر
- انبوه‌سازی، املاک و مستغلات بر اساس دستهٔ خبر
- صندوق‌های املاک بر اساس دستهٔ خبر
چه چیزی را دنبال کنیم: پیگیری تغییر رویکرد دولت از «تخریب» به «بازآفرینی و توانمندسازی» در پروژه‌های آتی مسکن و نحوه اخذ رضایت آگاهانه ساکنان.
نکات کلیدی
- ۱سیاست‌های قهری مانند تخریب و جابه‌جایی اجباری در سکونتگاه‌های غیررسمی ایران به دلیل نادیده گرفتن ریشه‌های فقر و شبکه‌های اجتماعی ساکنان با شکست مواجه شده است.
- ۲کارشناسان تأکید دارند که مشکل حاشیه‌نشینی فراتر از مسکن است و تا زمانی که اشتغال پایدار و عدالت فضایی ایجاد نشود، اعطای خانه به تنهایی چالش را حل نمی‌کند.
- ۳رویکرد نوین بازآفرینی شهری بر اسکان درجا، توانمندسازی ساکنان، مشارکت در تصمیم‌گیری و حفظ معیشت آن‌ها متمرکز است.
- ۴عدالت در بازآفرینی نیازمند رعایت حقوق اساسی ساکنان از جمله حق ماندن، حق بازگشت و حق برخورداری از منافع پروژه است.
عددهای این خبر
| تعداد ساکنان بافت‌های ناکارآمد شهری در کشور | ۲۱.۲ میلیون نفر | |
| تعداد ساکنان سکونتگاه‌های غیررسمی | ۷.۱ میلیون نفر |
چرا این خبر مهم است؟
این تحلیل نشان می‌دهد چرا خانه‌سازی صرف برای حاشیه‌نشینان بدون حل مشکل اشتغال و معیشت، تنها فقر را به محله‌ای دیگر منتقل می‌کند و هزینه‌های عمومی را هدر می‌دهد.
نهادها و اشخاص
زورآباد کرجسعید روستاکیومرث ایراندوستابوالفضل مشکینیحسین ایمانی‌جاجرمی