استقراض

استقراض در ساده‌ترین شکل یعنی استفاده از پولِ دیگران برای رفع نیازِ امروز، به شرطی که در آینده آن را پس بدهیم. این «دیگران» می‌تواند یک بانک باشد که به شما وام خرید کالا می‌دهد، یا بانک مرکزی باشد که به دولت پول قرض می‌دهد تا حقوق کارمندانش را بپردازد. در واقع، استقراض جابه‌جایی قدرت خرید از آینده به امروز است که هزینه‌اش را با پرداخت کارمزد یا سود می‌پردازیم.

برای زندگی روزمره ما، استقراض یعنی همان قسط‌های ماهانه که بخشی از درآمد را می‌بلعد اما اجازه می‌دهد امروز صاحبِ خانه یا خودرو شویم. اما در ابعاد کلان، وقتی دولت برای جبران هزینه‌هایش از بانک مرکزی استقراض می‌کند، در واقع موتور چاپ پول روشن می‌شود. این نوع استقراض دولتی مستقیماً باعث تورم و گران شدنِ کالاها در بازار می‌شود؛ یعنی دولت با قرض گرفتن، از ارزشِ ریالِ توی جیب مردم کم می‌کند تا هزینه‌های جاری خودش را پوشش دهد.