انحصارشکنی

انحصارشکنی یعنی شکستنِ دیواری که اجازه نمی‌دهد کسی جز یک گروه خاص، کالا یا خدمتی را بفروشد. در اقتصاد ایران، وقتی می‌گوییم انحصار شکسته شده، یعنی دولت یا نهادهای حاکمیتی اجازه داده‌اند بخش خصوصی و شرکت‌های مختلف وارد میدانی شوند که قبلاً در قفل‌وبستِ یک برند یا سازمانِ خاص بود. این کار لزوماً به معنای حذفِ شرکتِ بزرگ نیست، بلکه به معنای پایان دادن به «حقِ انحصاری» و رانتِ آن‌هاست تا بازار از حالت دستوری خارج شود.

این موضوع مستقیماً با جیب شما در ارتباط است. برای مثال، سال‌ها بازار خودرو در ایران در انحصار دو خودروساز بزرگ بود که نتیجه‌اش کیفیت پایین و قیمت‌های غیرمنطقی شد. انحصارشکنی در چنین بازاری یعنی اجازه دادن به واردات هوشمند یا ورود تولیدکنندگان جدید تا این شرکت‌ها مجبور شوند برای جذب مشتری، قیمت را پایین بیاورند یا کیفیت را بالا ببرند. وقتی رقابت باشد، شما حق انتخاب دارید و دیگر مجبور نیستید کالای بی‌کیفیت را به هر قیمتی که فروشنده تعیین می‌کند، بخرید.