برنامه‌ریزی استراتژیک

برنامه‌ریزی استراتژیک یعنی یک شرکت یا سازمان آگاهانه انتخاب کند که می‌خواهد به کجا برسد و برای رسیدن به آن هدف، از چه چیزهایی صرف‌نظر کند. در فضای اقتصادی ایران که متغیرهایی مثل نرخ دلار و تورم مدام تغییر می‌کنند، این برنامه صرفاً یک سند کاغذی و تشریفاتی نیست؛ بلکه قطب‌نمایی است که به مدیران می‌گوید در میان طوفان‌های اقتصادی، سرمایه و توان شرکت را روی کدام محصول یا بازار متمرکز کنند تا بیشترین بازدهی نصیب مجموعه شود.

اهمیت این موضوع برای مردم در ارزش دارایی‌هایشان در بورس یا ثبات شغلی‌شان نهفته است. مثلاً وقتی یک شرکت تولیدی ایرانی به جای وابستگی مطلق به واردات، استراتژی خود را بر پایه بومی‌سازی قطعات یا توسعه صادرات به کشورهای همسایه تنظیم می‌کند، در واقع دارد خودش را در برابر نوسانات ناگهانی ارز بیمه می‌کند. اگر این برنامه‌ریزی درست باشد، سودآوری شرکت و به تبع آن ارزش سهام شما در بلندمدت حفظ می‌شود، اما بی‌برنامگی باعث می‌شود شرکت با اولین موج قیمتی، دچار بحران نقدینگی شده و سرمایه سهامداران خرد را به خطر بیندازد.